(on) gewenst positieve ideeën delen?

EX-Zine 2

(On) gewenste positieve ideeën delen..

Wat is het ontzettend leuk al die reacties op zo’n eerste BLOG….

Beetje geschrokken van de druk die het dan direct legt op een volgende blog heb ik toch moedig doorgezet op naar Blog nr. 2.

Heb jij dat ook, wanneer je enthousiast bent over nieuwe dingen in je leven dat je er dan in de nacht van wakker ligt?

Ik wel, ik ben er trouwens ook overdag van wakker, idee na idee volgen er in mijn hoofd. Het liefst zou ik dan alleen gelaten worden, niet gestoord door alledaagse dingen.

Op zo’n dag zitten er ook gewoon te weinig uren op de klok.

Omdat ik nooit een “echt vak” geleerd heb( hoewel ik was ooit ook succesvol assurantieadviseuse, maar daarover ga ik je nu niet lastigvallen) kan ik werkelijk over alle voorkomende disciplines en vakgebieden positieve ideeën hebben, niet gehinderd door enige kennis.

Het is een “enthousiasme knop” en de “wat kan de oplossing zijn voor dit probleemknop” die mijn positieven ideeën in gang zet.  Niet altijd gewenst  door de mensen die voor hun expertise geleerd,  gewerkt en ervaring opgedaan hebben.

Enthousiasme kent bij mij soms geen grenzen, soms heel irritant!

Ik noem het dan zelf luchtig:  “MEEDROMEN” .

Zou het beter zijn mijzelf bij mijn eigen leest te houden en mijn ideeën slechts te projecteren op mijn eigen business, of juist niet?

Soms kan ik gewoonweg niet geloven hoe vastgeroest mensen kunnen zitten in hun overtuigingen, zo wars van nieuwe inzichten.

Zo sprak ik onlangs met mijn eigen man, architect en expert in zijn vakgebied, schrijver van artikelen, boeken en spreker op menig congres. De bouwwereld zit in een grote crisis, zijn bedrijf bestaat nog omdat het extreem goed is en op tijd is afgeslankt.

Klinkt goed toch?

Hij heeft een zeer apart probleem, als expert in zijn specifieke discipline “renovatie op hoog niveau” wordt hij op dit moment niet gevraagd… probleem is dat de opdrachtgevers denken dat mijn mans bureau overgekwalificeerd is… duhhhh ( tieneruitdrukking), wil je nu overleven heb je opdrachten nodig, de tijd voor ijdelheid is “long  gone”, wat te doen?

Moet gezegd worden dat ik er natuuuuuurlijk geen verstand van heb, mij hindert dat niet maar thuis is de waardering voor mijn ongevraagde adviezen niet zo hoog.

Toch had ik een idee, het floepte er zomaar uit.

Er zijn nog steeds studenten die studeren voor dit prachtige vak van architect, ze studeren zelfs af… maar dan wordt het stil, geen werk, steeds minder bureaus, weinig stageplaatsen. Wanneer straks de sector weer gaat aantrekken zijn deze maagdelijke architecten te oud en te onervaren om in te zetten. Ik heb mijn man aangeraden eens te kijken naar een positieve combinatie van deze 2 gegevens, jonge mensen met up to date kennis en nog geen kunde, en opdrachtgevers die een expert architect niet kunnen betalen….ik zag direct al aan mijn man zijn gezicht dat daar nooit een oplossing voor zou zijn…..

De ultieme uitdaging voor mijn brein.

“Wat zou er gebeuren wanneer jouw bureau zich maatschappelijk verantwoord zou profileren door wel een aantal van deze “experts-in-de-dop” architecten aan te nemen, op een salaris waar jouw eigen bedrijf niet van in de problemen komt en deze jonge gasten als speciale project groep te zetten op “laagwaardiger” renovaties?    De opleiding is pico bello in orde bij jouw bureau, ze zijn voor jou en de opdrachtgever betaalbaar en bovenal krijgt de opdrachtgever een unieke renovatie kans met de kwaliteit waar jij en je bureau om geroemd zijn, jij begeleid namelijk deze jonge mensen. Zo creëer je voor je bureau opdrachten, krijgen bewoners een verbeterde woning en omgeving bedacht en uitgevoerd door jonge enthousiaste mensen en krijg jij de credits van maatschappelijk verantwoord ondernemen…..en de bijbehorende “media” aandacht…. Hoe klinkt dat?”

Even was het stil, het was vast niet eenvoudig wat hij erop moest zeggen….. ik verwachtte een diepe zucht over zoveel onbegrip en onzin van mijn kant, ik zat er klaar van voor….

“Briljant”… hoorde ik hem zeggen, wat slim…… ik noem het ( blijft nog een verrassing) ………..

Ik was binnen!

Denk je ook dat je vastzit in je werk, je prive…. Kun je geen oplossingen meer denken “sta je blanco?

Laat ook eens mensen van buiten jouw expertise eens hardop mee dromen en fantaseren over wat jij eigenlijk ziet als jouw eigen terrein en koninkrijk….wat zou het je kunnen brengen als je de grenzen van jouw terrein er eens voor opent…. Spannend toch?

Voor mij persoonlijk was het een overwinning, vooral omdat ik bij mijn eigen “ja-maar” man binnenkwam… wanneer mij dit lukt heb ik dan wellicht iets te bieden?

www.meedromen.nl  legde ik vast…wat ik er ooit mee ga doen? Daar ga ik lekker over dromen!

Laat ook eens met je meedromen en kom samen met je meedromers op geweldige plannen en positieve ideeën!

 

Succes en veel plezier!

Ciselle Elgers

Eigenlijk zou ik wel eens willen weten wie zich in mijn verhaal herkent?

Ben jij soms ook zo iemand die vol met ideeën zit en ze wellicht ook ongevraagd op tafel legt,

hoe gaat dat dan bij jou?

Ik wil graag van je leren!

{ 4 comments… add one }
  • Hugo Bakker juni 26, 2013, 9:30 pm

    Hoi Ciselle, ja ik zit ook vol ideeën, ondanks het feit dat ik mezelf niet als creatief zie (kan dit wel?). Gister heb ik bijvoorbeeld voor Patrick Blauw van de Championcoach bedacht dat hij een opleidingsinstituut voor communicatietrainers in de sport zou moeten starten. Vandaag gaf hij aan dat hij er nog over moet nadenken. Ik had het een beetje ongevraagd op tafel gelegd. Maar goed, ik weet dat dit zijn doorbraak kan zijn. En hij moet het uiteindelijk gaan doen. Er zit dus nog een beetje ‘ja, maar’.

    Reply
  • Ciselle juni 27, 2013, 6:36 pm

    Nou Hugo, stel dat je gelijk hebt, hij gaat het ook doen en hij wordt er succesvol mee….? Wat goed dat je niet gedacht heb “laat ik maar niets zeggen” !
    Zijn ja-maar wordt straks ja-en… dan gaat het gebeuren! Als je een creatief idee hebt voor mij…. je niet inhouden hoor!
    Ciselle

    Reply
  • Judith juli 8, 2013, 6:21 pm

    Weer een talent gevonden. out of the box denken! Veel mensen in mijn praktijk, ju4you, komen bij mij omdat ze vastlopen in hun denken. Ze zijn niet meer in staat om te kunnen dromen en buiten hun gewone paden te denken. Er is altijd een ja- maar.
    De beperking zit vaak in het denken dat er een beperking is.
    Ik laat de mensen dus dromen.. Wat als….. Dat levert vaak heldere momenten op
    waarna ze fris en fruitig weer op pad gaan.
    Leuk dat je meedromen al heb verzonnen… Ik droom graag met je mee!
    Lieve groet,
    Judith

    Reply
    • Ciselle juli 10, 2013, 6:18 pm

      Lieve Judith, wat leuk dat je mijn schrijfsels gaat volgen. Tijdens onze wandelingen met onze Doodles spreken over allerlei boeiende onderwerpen, van veraf lijken gewone dames met hond en zonder baan, maar de werkelijkheid is heel anders, jij een enthousiaste coaching praktijk ik een commerciële business. Steeds weer komen we er achter dat we nog niet zover van elkaar af zitten als het gaat om wat ons drijft… dat is zo speciaal!

      Reply

Leave a Comment